پاتوق رایانه ای

45 سال از انقلاب اسلامی مردم ایران میگذرد. انقلابی که به رهبری امام خمینی راحل و از او شروع و در قلب مردم ایجاد شد و در عرصه کشور به پیروزی رسید و در پهنه جهان گسترش یافت. گرچه این انقلاب، بینام خمینی در هیچ جای جهان شناخته شده نیست ولی هیچ انقلاب مستضعف علیه مستکبری هم در جهان نیست مگر اینکه اندیشهاش از این انقلاب، نور گرفته باشد. جملهای که یاسر عرفات، در آغاز انقلاب اسلامی به امام خمینی گفته صحیح بوده و هست. «انقلاب اسلامی شما انفجار نور بود». زیاده نیست اگر گفته شود با انقلاب اسلامی ایران تاریخ جهان پس از 1357 تغییر یافت و مناسبات آن به هم خورد و دنیای تقسیم شده بین شرق و غرب را تفکر جمهوری اسلامی عوض کرد و در مقابل تفرعن لیبرالی و کمونی پرچم تفکر نه ظالم باش و نه مظلوم را به اهتزاز درآورد. 45 سال است که مردم ما رمز موفقیت را در مقاومت و مبارزه برای قوی شدن در همه زمینهها دانسته و در این راه به جای هزینه گزاف سازش، هزینه مقاومت را پرداختهاند و دستاوردهای حیرتآور آن را دیدهایم. در کشوری که زمانی نخستوزیرش چنان تحقیر شده و بیاعتماد بهنفس و خودباخته بود که در مجلس نمایندگان و در پاسخ به فداییان اسلام و دیگرانی که خواستار ملی شدن صنعت نفت بودند گفت «ایرانی نمیتواند لولهنگ بسازد، شما میخواهید نفت را ملی کنید؟» امروزه مردم میبینند که در یک روز، سه ماهواره به فضا پرتاب شده و در مدار قرار گرفته است. این در کدام کشور جهان وجود و سابقه داشته و دارد؟ ما از بس معجزه دیدهایم که برایمان عادی شده و توقع بر توقع افزودهایم و هرگز به سابقه تاریخی اتفاقات اینچنینی در سایر نقاط جهان و تاریخ خودمان توجه نمیکنیم. زمانی که پهلوی اول در قرارداد سعدآباد، پارههای ایران را پاتوق رایانه ای...

ماه شعبان، جدای از اینکه دروازه ماه مبارک رمضان است و میتوان نسیم فرحبخش آن ماه غفران را از این ماه پرخیر و برکت به مشام جان کشید، ماه مردان مبارزه و مجاهدان منتظر هم هست. سرور و سالار آزادگان جهان در این ماه به دنیا آمده و علمدار آزادگی نیز، و راوی کربلا هم، و منجی بشریت و تمامکننده مأموریت پیامبران و صالحان هم در این ماه به عالم هدیه شده و به ما دستور دادهاند که «با جهاد همهجانبه برای جلوگیری از نفوذ سبک زندگی غربی، انقلاب را هر چه بیشتر به آرمانش که ایجاد تمدن نوین اسلامی و طلوع خورشید ولایت عظمی است نزدیک کنیم» که پیروز بیشکست و حلّال مشکلات پیچیده انسان خواهد آمد و برای خدمت و زمینهسازی ظهورش باید که به پا خیزیم. تقارن حلول این ماه شعبان با سالروز صدور بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی که گزارش کار تحویل گرفته شده کشور و راه طی شده انقلاب اسلامی و مأموریت نیمه تمام تمدن سازی است هم اهمیت این روزها را بیش از پیش میکند. به این مناسبات مهم باید اتفاقات غزه مظلوم و یمن قهرمان و حزبالله پیروز و مدیر مقتدر میدان را هم افزود. بیش از چهار ماه است که از عملیات ابتکاری و حماسه طوفان الاقصای جوانان حماسی میگذرد و جهان در تحیر انتخاب دو راه پیش روست. شک نباید کرد که انسان امروزی اگر بخواهد میتواند راه را از بیراهه تشخیص دهد و شاید هیچ گاهِ تاریخ، به این اندازه جبهه درست و نادرست از هم جدا نبوده و واقعیت حق و باطل چنین عریان و عیان نبوده است. اینکه صبر و استقامت مردم غزه و جوانمردی مجاهدان اسلام، کافر را مسلمان کرده و دیگران را در اعتقادات خود مردّد کرده همین نکته است که حق، چنان آشکار شده که فطرتها را همچون مغناطیسی عظیم و عجیب به خود جلب و جذب کرده است. اندی پاتوق رایانه ای...

قالُوا إِنَّكَ لَأَنْتَ يُوسُفُ قالَ أَنَا يُوسُفُ وَ ... .[1] ماه شعبان را به ماه نشاط و شادی می شناسیم. ماه بی وفات و شهادت. ماه بی غصه و غم. ماه پرمهر و محبت. ماه پر نعمت و رحمت. ماهی که نسیم رحمتش جانبخش و روح افزاست. ماهی که در شرافتش همین بس که دروازه ماه خداست. و ماه موالید شریفی که هرکدامشان تاریخ ساز و منجی انسان اند. و ماه مهدی موعودی که خدا او را ذخیره خود و مرد همیشه پیروز بشریت قرار داده و دل محرومان را به او امیدوار و دل مردم را به او خوشنود کرده است. وه که چه دورانی است روزگار او برای دوستانش و چه لذتبخش است زندگی با او برای انسان هایی که تمام حجم قفس را گشته و اکنون می خواهند که به آسمان سری بزنند. خدا روزگارش را برساند و دیدار او را نصیب کند و ما را از مصلحان منتظری قرار دهد که زمینه ظهور آن مصلح کل و آن ولایت عظمی را محقق می کنند.ماه شعبان ماه شناخت از نو مهدی امت است و خدا در ظهورش تسهیل و تعجیل کند که تنها او می تواند این عالم مبتلا و ملتهب را آرام کند. ماه شناخت عمیق او و انقلاب جهانی اوست تا بتوان خود را با نظم نوین مهدوی سازگار نمود. اینکه گفته می شود شعار نیست؛ شعائر قیام و انقلاب و اصلاح گری است. آن موعودی که تمام ادیان الهی و فرقه های برآمده از فطرتی که به خاطر فقر فکری و فرهنگی راه را گم کرده و عنادی با حقیقت ندارند، همان مهدی است که خدا زمین ظلم گرفته و بنده اسیر ظالمین را با عدالتش آزاد می کند و هرگز فقط متعلق به شیعه نیست. آنها که آن باران بهاری و آفتاب حیاتبخش و هوای تازه و آزاد را منحصر در تشیع می کنند، یا غافلند یا دشمنانی اند که می خواهند عداوت خود را کم هزینه و متعرضان و معترضان خود را کمتر کنند.عاقلی که به آفریدگار احد و فطرت واحد و معاد مع پاتوق رایانه ای...

وُردن شهری در شمال شرقی فرانسه است که در سال 1916، یکی از خونینترین، عجیبترین و رقتبارترین جنگهای تاریخ در آن رخ داد. نبردی 9 ماهه بین آلمان و فرانسه که حدود 300 هزار کشته و صدها هزار زخمی به جا گذاشت. در مدت این جنگ که به « جنگ وردن» معروف شد گفته میشود 40 میلیون گلوله توپ شلیک شد و با خشونت بالایی که در آن رواج داشت، به خشنترین جنگ بعد از جنگ جهانی اول معروف شد. چراکه اگر در سایر جنگهای خشن مثل صلیبی و جهانی اول و دوم کشورهای مختلف و در سرزمین وسیع و یا در بازه زمانی زیادی صورت گرفت ولی در این جنگ که در یک شهر و در زمانی کوتاه و بین دو کشور بود، این حجم از خشونت کم سابقه است. در اتفاقات خشن تاریخ معاصر مثل بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی و جنگ ویتنام و حمله شیمیایی به حلبچه و... هم اگرچه جنایت جنگی صورت گرفت ولی به خاطر تجاوز یکطرفه، نمیتوان نام جنگ بر آن نهاد. جنگ وردن را حتی میتوان شدیدتر از جنگ خلیجفارس یا جنگ تحمیلی علیه ایران برشمرد. در این دو جنگ، کشورهای مختلفی علیه یک کشور جنگیدند و هرگز تلفاتی به گستردگی جنگ وردن به بار نیاوردند. به عنوان مثال در جنگی که سران استکبار، توسط صدام علیه ایران به راه انداختند و در برخی شهرها مثل کرمانشاه ده سال و در سایر نقاط غرب و جنوب غربی ایران هشت سال به درازا کشید، آمار شهدای ما و کشتههای مقابل، به نسبت مدت و منطقه درگیر هرگز با جنگ وردن قابل مقایسه نیست. اکنون، این نوشته دنبال معرفی تمدن اروپایی به خشونت و خونریزی نیست گرچه امام خمینی که رحمت خدا بر او، حدود هشتاد سال پیش در کتاب کشف اسرار، به درستی قائل است که «توحش به وضعیت اروپا نزدیکتر است تا تمدن» ولی نگارنده دراین فرصت کوتاه با استناد به کلیدواژههای در پاتوق رایانه ای...

«بِأبی أنْتُم وَ أُمّی، طِبْتُمْ وَ طابَتِ الأَرْضُ الَّتی فیها دُفِنْتُمْ»... پدر و مادرم فدایتان، شما پاک هستید و زمینی که در آن دفن شدید را هم پاک کردید... در مورد این قسمت از زیارت وارث میتوان بسیار سخن گفت و نوشت ولی آنچه بزرگان میگویند شیرینتر و آرامش بخشتر است. شهدایی که ما قربان صدقه آنها میرویم و با این شدت عاطفه آنها را خطاب میکنیم به گفته آیتالله جوادی آملی، هم خودشان پاک شده و هم زمین را پاک کردهاند. زمین، با منبر و موعظه پاک نمیشود ولی با خون شهید، بیشک پاک و مطهر میشود. مثل باران که پاککننده ظاهر زمین است، خون شهید، باطن زمین را پاک میکند. آن گونه که آب و آفتاب و خاک از مطهِّرات هستند، خون شهید هم مطّهِر است و باطن مردم و عمق زمین را پاک میکند و از این منظر برتر است. اینکه ما با یاد و نام شهید و فکر او آرام میشویم و جرأت میگیریم، به همین دلیل است که میل به طهارت و پاکی و پاک شدن داریم. فهمیدن این نکته سخت نیست که اگر شهدا نبودند زندگی چرخه بیهوده و افسرده وحشتناکی بود که برای خلاصی از آن، هیچ راهی جز مرگ نبود. شهدا که بندگان در اوج هستند راه خروج عزتمندانه را به ما یاد دادند و به ما فهماندند«عاقبت شهید نشدن، مرگ است». اگر آنها نبودند ما نمییافتیم و نمیدانستیم خون انسان میتواند خون خدا باشد و کار آب و آفتاب بکند. شدت علاقه ما به سیدالشهداء اگرچه مثل مُشک آمیخته با آب و گِل ماست ولی بیش از این به خاطر آن است که او گُل سرسبد و آقای شهدا و معشوق آنهاست. هرکه به حسین، نزدیک و شبیه و متصل باشد، برای ما گُلاب نابی است که بوی گُل از او به مشام میکشیم. سیدالشهداء یادگار علی و فاطمه و حسن است که همگی شهیدند. درود و سلام خدا و خوبان و ما ن پاتوق رایانه ای...

«وَ سَيَعْلَمُ الَّذينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ؛ بهزودى خواهند دانست به كدام بازگشتگاه برخواهند گشت.» (شعرا، آیه 227)ما به دیماه پر از حادثه عادت داریمتا به بهمن برسد داغ، به غایت داریماز ازل تا به ابد قاعده این است هنوزانتظار ظفر خون به شرارت داریم مردمی داغدیده و نازنین، در آرامش و معنویت، و با خانواده یا دوستان و همراهان، به زیارت قبر سردار شهید خود میروند. سرداری که چهار سال پیش، به دستور شرورترین رئیسجمهور شرورترین حکومت جهان و با ناجوانمردانهترین شیوه به شهادت رسید. در نیمهشبی که میهمان مردم عراق بود و در بیرون میدان جنگ. او را رودررو نکشتند، از آسمان و با موشکی غافلگیر کردند و ... . مردمی که عاشق این سردار هستند و به گفته کودک مجروحی که دلیل آمدنش را چنین میگفت؛ «حاج قاسم برای امنیت ما شهید شد و اگر فراموشش کنیم، نامردی است.» برای قدردانی از آن مرد بزرگ آمدند تا ناسپاسی و کفران نعمت نکرده و حاج قاسم و امثال او را تکریم کنند. چهارشنبه گذشته ما یک روز و دو انفجار از 90 روز و هزاران هزار انفجار غزه و چندین سال یمن و عراق و سوریه و فلسطین و افغانستان است که مردم جهان به چشم خود دیدند و از غصه افسردند و اگر حاج قاسم نبود، چهارشنبه گذشته حکایت روزمره ما میشد. اگر پرسیده شود چرا این مشکلات فقط در این کشورهاست و در جاهای دیگر نیست؟ باید گفت که عمده مردمی که حاضر به بندگی استکبار جهانی نشده و به بردگی آمریکا تن نداده و به ظلم نظام سلطه تمکین نکردهاند در این منطقهاند. برای آنها که نمیفهمند یا مسؤولیت پاککردن دهان سگ هار صهیون به آنها سپرده شده نمیتوان گفت، ولی به سایرین میتوان اینگونه گفت که مبادا فریب سفلگان را بخورید. بوسنی و کوب پاتوق رایانه ای...

آنگاه فرمود: «اى مردم! بدانید که من فاطمه و پدرم محمد است، آنچه ابتدا گویم در پایان نیز میگویم، گفتارم غلط نبوده و ظلمى در آن نیست، پیامبرى از میان شما برانگیخته شد که رنجهاى شما بر او گران و دلسوز بر شماست و بر مؤمنان مهربان و عطوف است. پس اگر او را بشناسید میدانید که او در میان زنانتان پدر من بوده و در میان مردانتان برادر پسر عموى من است، چه نیکو بزرگوارى است آنکه من این نسبت را به او دارم... و شما بر کناره پرتگاهى از آتش قرار داشته و مانند جرعه اى آب بوده و در معرض طمع طمّاعان قرار داشتید، همچون آتش زنهاى بودید که بلافاصله خاموش مى گردید و... تا خداى تعالى بعد از چنین حالاتى شما را به دست آن حضرت نجات داد، بعد از آنکه از دست قدرتمندان و گرگهاى عرب و سرکشان اهل کتاب ناراحتیها کشیدید...» از فاطمه گفتن و از او شنفتن، خیرات است برای عمری که میگذرد تا بیهوده نباشد. تجدید عهدی است تا آغاز و انجام انسانیت فراموشمان نشود. مرثیهای است برای غفلتی که در مورد او شد و آن فرصت بینظیر از دست رفت. مرهمی است برای انسانیت به سوگ نشسته در غم از دست دادن روح و معنای زندگی. همه این تَفَلسُف به کنار، عاطفهای است که مبنای عقلی دارد و مِهری است که گَرمی دلها و شوقی است که زندگی در این دنیای خاکی را برای هر مرغ باغ ملکوت، تحمل پذیر میکند. فاطمه شمعِ قلب و خورشید عالم است. او حرف حساب و کلمه کوثر کتاب خدا است. جمله زنان خوب عالم را میتوان در او خلاصه کرد. چون مادر است، خوبی از او تکثیر شده و اینگونه خیر کثیر شده است. و خیرات کثیر در نوشتن از اوست.مادر، کانون محبت و مرکز عاطفه است و فاطمه از کثرت محبت دخترانهاش به پدر، مادرِ رسول خدا نامیده شده است. «مادرِ رحمتٌ لِلعالَمین». پیام پاتوق رایانه ای...

دنیا نیرزد آن که پریشان کنی دلی / زنهار بد مکن که نکردست عاقلی / این پنج روزه مهلت ایام آدمی / آزار مردمان نکند جز مغفلی / باری نظر به خاک عزیزان رفته کن / تا مجمل وجود ببینی مفصلی / آن پنجه کمانکش و انگشت خوشنویس / هربندی اوفتاده به جایی و مفصلی / درویش و پادشه نشنیدم که کردهاند / بیرون ازین دو لقمه روزی تناولی / زان گنجهای نعمت و خروارهای مال / با خویشتن به گور نبردند خردلی جز این قسمت شعر سعدی شیرینسخن که گفته شد، در ادبیات ما بسیاری از شعرها و حکمتها و داستانها به بیارزشی دنیا و اهمیت حقالناس و دقت در بیتالمال پرداختهاند. و جز این، دین ما مملو از معارفی است که آدمی را بر مقوله معاد و بازگشت و حقیقت بازخواست و ضرورت طهارت مالی متمرکز میکند. شاید در مبانی اخلاق ما چیزی به اندازه پرهیز از مردمآزاری و حرمت لقمه حرام و دوری از مال مردم مهم شمرده نشده است. در یک کلام، مرگاندیشی که در فرهنگ ایرانی اسلامی موج میزند یکی از اصیلترین اعتقادات ما ایرانیان است که هرگز جای شوخی و اهمال و اشتباه نگذاشته و مسامحهگر و معاملهگران در این امور را بهشدت مؤاخذه کرده و به اشد مجازات سپرده است. فرهنگ ایرانی با نحله خونریزی که چنگیز و مغول و سان سوچی سرآمدانش هستند یا با سنت غارتگر آنگلوساکسونی که انسان را گرگ انسان میداند یا با پیشه دزدان دریایی که با دارودسته نیویورکیها شناخته میشود متفاوت است. تمدنهای ما در تاریخ با فکر و فرهنگ و ادب و هنر آمیخته بوده و زمانی که مهد تمدن غرب یعنی یونان و روم باستان در تفکر شکّاکی هراکلیتوس و پروتاگوراس غوطهور بودند، ایرانیان حدود 170 کیلومتر کانال سوئزی را حفر و لایروبی کردند که هنوز هم مورد استفاده است. این نوشته هرگز منکر ست پاتوق رایانه ای...

ما مِن يَومِ نَيروزٍ إلاّ و نَحنُ نَتَوقَّعُ فِيهِ الفَرَجَ لأِنَّهُ مِن أيّامِنا و أيّامِ شِيعَتِنا. امام صادق که سلام خدا براو فرمود: هيچ نوروزى نيست مگر آن كه ما در آن روز منتظر فرج [ظهور قائم آل محمّد که خدا در ظهورش تسهیل و تعجیل کند] هستيم؛ چرا كه نوروز از روزهاى ما و شيعيان ما است.1یکی از دلایلی که نوروز از نظر ما عید سعید و خجسته شده همین است که غیر از رویش موجودات و نو شدن روزها و یادآوری رستاخیز، روزی است که امید فرج و گشایش برای انسانها در آن وجود دارد. روزی که در آن ممکن است همان اتفاق بزرگ و رویداد مهم موعود، اتفاق افتد و با نو شدن طبیعت، سیهروزی بشریت به پایان برسد و با ظهور آخرین حجت خدا و موعودِ همیشه پیروز، دوران خوب و خوش و پر از سعادت انسانها فرا برسد. روزگاری که شب سیاه و سرد طواغیت به سر میرسد و روزگاران رهایی و شکوفایی و لذت از راه سر میرسد. دورانی که همه انبیاء و اولیاء و شهدا و صالحین که سلام خدا برآنها، وعده آن را داده و برای وقوعش، مقدمهسازی کردهاند. دورانی که رستاخیز جانهاست و انسان دور افتاده از خدا، با مرگ ابلیس، به جایگاه خود باز میگردد و به دور از خطا و خلاف و ظلم و گناه، طعم شیرین حیات طیبه را در این دنیا میچشد و ذائقه مهیا میکند برای بهشت موعود.مردم بزرگ و دیرینه ایران با انقلاب اسلامی ایران مفتخرند که با پاره کردن طومار دوران ستمگران شاهنشاهی و نجات یافتن از حکومتهای غارتگر و ستمگر، زمینه حاکمیت مردم بر مردم را فراهم نمودند و با زعامت امام راحل و عظیمالشأن، راه نو و جدیدی را در مقابل خود و مقابل جهانیان گشودند که هدفش رسیدن به تمدن عظیم و نوین اسلامی است. انقلاب اسلامی در اصل انتشار نور در فضای ظلمانی جهان بود که پی درپی در حال پاتوق رایانه ای...

فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطاعُوهُ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً فاسِقين 1 یکی از عادات حکومتهای ستمکار و سرکوبگر، همین نکتهای است که قرآن کریم با این صراحت به اخلاق فرعونی منتسب کرده است. عادت فرعون اینگونه بود که مردم خود را خوار و خفیف میکرد تا اطاعتش کنند و نتوانند سر برآورند. مردمی که با فقر و فساد و تبعیض و یا با جهل و خرافه و بیخبری و یا با فسق و فجور و فحشا و یا با دروغ و سانسور و سیطره رسانهای، سرگرم و گرفتار باشند، بیشک مردمی تحقیر و خفیف شدهاند که چون با عادات سخیف و مبتذل خو کردهاند، نای تفکر و رشد و تعالی ندارند و انگیزهای برای تغییر در آنها نمانده است. اگر این خصوصیات گفته شده در مردمی نهادینه بود، آن جامعه هرگز روی صلاح و فلاح و اصلاح و انقلاب را به خود نخواهد دید. آب راکد و در چاله ماندهای که جز تعفن، باتلاقی برای دفن اندیشه و آرمانهای انسانی است. و فرعونها برای حکومت کردن نیاز به مردمی سرشکسته و سرافکنده و توسریخور دارند. کشتن مردان با تیغ یا با کار سختی که رمق زندگی میگیرد و زنده نگه داشتن زنان برای کلفَتی یا تمکینی که اختیار را سلب کند، رسم دیگر فراعنه است و در قرآن اینگونه به آن اشاره شده که در زمان فرعون «پسرانتان را ذبح مى کردند و زنانتان را زنده مى گذاشتند»، مثل کار استکبار جهانیِ امروز، که مردان را با بیغیرت کردن میکُشد و زنان را با مُدپرستی، به اسیری میبرد تا بر لشکرهای بیجیره و مواجب خود، لشکر دیگری بیفزاید و کسی از ظلم و استثمارش سؤالی نپرسد و سربرنیاورد. مأموریت لشکرهای غفلت و تغافل، در این جاهلیت مدرن و این بردگیِ اختیاری، بنای دنیای جدید ظالمان و مستکبرانی است که از اولاد قابیل و فراعنهاند و جز بنی اسرائیل، همه م پاتوق رایانه ای...